ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم

دامن از ما مکش ای ساحل امید که مابه زمین بوس تو از بحر عدم آمده ایم

قطع و وصل شب و روز از نفس روشن ماستنور صبحیم که با تیغ دودم آمده ایم

باش گو وقت سفر تنگتر از شق قلمما کمر بسته برون همچو قلم آمده ایم

نعل وارون نشود رهزن ماراست روانکز ره دیر مکرر به حرم آمده ایم

بی نیازی ز دل یار گدایی داریمما به این در نه به امید درم آمده ایم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب از تیغ ز درگاه کرم پا نکشیمما درین راه به سر همچو قلم آمده ایم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets