که غیر از سنگ طفلان می کند دیوانه آرایی؟که غیر از گنج گوهر می کند ویرانه آرایی؟

تمام عمر اگر با کعبه در یک پیرهن باشمهمان در کعبه دل می کنم بتخانه آرایی

عنان کجروی پیچیدن از گردون نمی آیدمکن در راه سیلاب فنا کاشانه آرایی

مهیای تپیدن شو که آن صیاد سنگین دلندارد هیچ کاری غیر دام و دانه آرایی

مرا بر غفلت سرشار بلبل خنده می آیدکه در ایام گل دارد دماغ خانه آرایی

کسی تا چند مزدور هوای نفس خود باشد؟نگشتی بی دماغ از خانه طفلانه آرایی؟

به حرف عقل گوش انداختم دیوانه گردیدممرا در خواب غفلت کرد این افسانه آرایی

نه ناقوس دلی نالان، نه زنار تنی پیچانمکن با ان تجمل دعوی بتخانه آرایی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اگر از اهل شوقی مگذر از اندیشه صائبکه چون باد باران می کند دیوانه آرایی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring