دود از نهاد خلق برآرد گزند ماافتد به کار شعله گره از سپند ما

دل بر نگارخانه صورت نبسته ایماز شیر ماهتاب شود آب، قند ما

هرگز چنان نشد که درین دشت پر شکاردست افکند به گردن صیدی کمند ما

یک گام بر مراد دل خود نرفته ایمدر دست گمرهی است عنان سمند ما

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. بی طاقتان هلاک نسیم بهانه انداز ماهتاب سوخته گردد سپند ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets