خاکساری پشتبان ویرانه ما را بس استبی سرانجامی نگهبان خانه ما را بس است

لشکر بیگانه ای این ملک را در کار نیستآمد و رفت نفس ویرانه ما را بس است

ابر اگر چون برق، خشک از مزرع ما بگذردآبروی خود چو گوهر دانه ما را بس است

نقش در سیماب نتواند گرفتن خویش رابی قراری بت شکن بتخانه ما را بس است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گنج در ویرانه صائب جمع سازد خویش رااز دو عالم گوشه ای ویرانه ما را بس است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets