Düzüb tərsa, o xalın həlqeyi-zülfi-çəlipayə,Gətirdin aşiqi-dilxəstəni fəryadü qovğayə.

Vurub rüxsarə naz ilə sən, ey tərsa qızı, zivər,Ucaltdın aşiqin əfğanını ərşi-müəllayə.

Uzaqdan qaş çatıb kin ilə baxma mən müsəlmanə,Mənim də vardır artıq sidqilə mehrim Məsihayə.

Mənimlə qaşların bir dost kimi davransa, nəzr etdim,Asım qəndil kimi bu canımı taqi-kəlisayə.

Geyirsən gündə min curə fason ol nazik əndamə,Xoşa ol pirəhən, camə, xoşa ol şalü dibayə.

Nə göyçəkdir o əndamın, o qəddü sərvi-bustanın,Fəda o nazik əndamə, nisar ol qəddü bəlayə.

Tamam ömründə İsayə de, etmiş zində bir mürdə,Bu tərsa həm dirildir, öldürür, gəlsin təmaşayə.

Yığıbsan aşiqin can riştəsin yeksər sən, ey tərsa,Edibsən zülfi-müşkinin ara pabənd qövsayə.

Gözün min can alır, yaqut dodağın can verir hər an,Fəda bu canım ol şəkkər ləbə, ol çeşmi-şəhlayə.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Alıbsan Şaiqin səbrü qərarın Şeyx Sənan tək,Apardın zülm ilə, tərsa, bu dini, canı yəğmayə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love