مردی شریف و طالب علم است و در علم سیاق مهارت تمام دارد بسیار فصیح و خوش صحبت است این دو مطلع از اوست :

پی بکوی دلبر ابرو کمانی برده ام
خانه او را نمیدانم، گمانی برده ام

شده مردمان چشمم بامیدت اشکباران
چه شود اگر در آیی ز در امیدواران

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets