Çəkir ürəklərimizbu dünyanın dəmini,üzünü ovcuna alma, ay dəli,əlinlə əridəmməzsən qəmini.

Yoxsa sən də göydə nə qədər dərd varhamısını çəkib çıxmısan başa,başını döyməyə bir doğma divar,bir göy tapmamısan ovcundan başqa?

Sən də eşq sayırsan bütün dərd, qəmi?!Demək sən də dərdin, qəmin gülüsən,hər an da yenidən, yeni bir eşqləunudub sevirsən sevdiklərini,demək, sən də dəlilər dəlisisən?

Üzünü ovcuna alma, ay dəli,göyə təzə ulduz çıxıb,uçum sənə ulduz dərim,İsti-isti istəmirsən?!Qoy soyusun, bumbuz dərim,xoşun gəlmirbu gecəki ulduzlardan?!Gözlə, sabah, gündüz dərim.

Üzünü ovcuna alma, ay dəli,Yazıqdı, vallah, Allah da,çəkir hamının dərdini,bir dərd bəs olmur heç kəsə,qoyur üstünə dördünü,zalımlaşdıqca adamlardaha fağır olur Allah,

çəkir hamının dərdini,birin yerinə dördünü.

Üzünü ovcuna alma,Qaldır başını, ay dəli,Ay Allahın zalım gülü,Allahın ürəyində dəşan bağlayan min yara varsimli-simli, saçma-saçma,birin də sən açma, dəli.

Qaldır başını görüm,üzün, gözün, göz yaşlarınovcunda soyuyur sənin,lap Tanrının üzünəcəngözlərin böyüyür sənin,uzanır gözünün yaşı,uzanır ovcun, əllərinTanrı üzündə qalmağa,uzanır Tanrı üzünübu dünyanın ən qəmli,ən qərib üzü kimiöpüb ovcuna almağa.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love