دوست مرا رطلِ عشق، تا خط بغداد داد
دوست مرا رطلِ عشق، تا خط بغداد دادلاجرم از خطِ صبر کار برون اوفتاد
صبر هزیمت گرفت، کز صف مژگان اوغمزه کمان درکشید، فتنه کمین برگشاد
عشق به اول مرا، همچو گِل از پای سوددوست به آخر مرا، همچو گُل از دست داد
تا درِ امید من، هجر به مسمار کردیاد وصالش مرا، نعل در آتش نهاد
میکند از بدخویی، آنچه نکرده است کسگرچه بدی میکند، چشم بدش دور باد
سینهٔ خاقانی اَست، سوختهٔ عشق اواو به جفا میدهد، سوختگان را به باد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-120
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Ey mənim canım alan, səndə nə adətdir bu?Göstərir şərhi-qaşın hər dəm, əlamətdir bu,
Saqi, nə olubdur, məni yade getirməzSaqi, nə olubdur, məni yade getirməz?Könlüm tutulubdur, menə bir badə getirməz.
DərdimBadi-səba, Yaradanın eşqinəEylə nəhan, söylə yarə dərdimi
Qəzəl: Nə bədxudur gözəllər hər kimi gördükdə nişlərNə bədxudur gözəllər hər kimi gördükdə nişlər,Çəkərlər təyğ əbrudən nəzər əhlin qılışlər