چو به خنده بازیابم اثر دهان تنگشصدف گهر نماید شکر عقیق رنگش

بکنند رخ به ناخن بگزند لب به دندانهمه ساحران بابل ز دو چشم شوخ و شنگش

اگر از قیاس جان را جگر آهنین نبودینتواندی کشیدن ستم دل چو سنگش

به گه صبوح زهره ز فلک همی سرایدز صدای صوت زارش ز نوای زیر چنگش

چو گشاد تیر غمزه ز خم کمان ابروگذرد ز سنگ خارا سر ناوک خدنگش

لب اوست لعل و شکر من اگر نه شور بختمشکرین چراست بر من سخنان چون شرنگش

لب اوست آب حیوان دلم از طلب سکندرخضر دگر شوم من اگر آرمی به چنگش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love