بس لابه که بنمودم و دل‌دار نپذرفتصد بار فغان کردم و یک بار نپذرفت

از دست غم هجر به زنهار وصالشانگشت زنان رفتم و زنهار نپذرفت

گه سینه ز غم سوختم و دوست نبخشودگه تحفه ز جان ساختم و یار نپذرفت

بس شب که نوان بودم بر درگه وصلشتا روز مرا در زد و دیدار نپذرفت

گفتم که به مسمار بدوزم در هجرشبسیار حیل کردم و مسمار نپذرفت

بر دشمن من زر به خروار برافشاندوز دامن من دُر به انبار نپذرفت

پذرفت مرا اول و رد کرد به آخرهان ای دل خاقانی پندار نپذرفت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love