جمال شاه سخا بود و بود تاج سرم
جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
به سوی این دو یگانه به موصل و شرواندلی است معتکف و همتی است بر حذرم
هنر بدرد ز دندان تیز سین سخادلم درید و بخائید گوشهٔ جگرم
سخا بمرد و مرا هرکه دید از غم و دردگریست بر من و حالم، چو دید در به درم
منم غریق غم و اندهان که در شب و روزغم جمال برم و انده وحید خورم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qite-245
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Praise
تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کند
کوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند
QırmızıBizim bağda bir cüt sona seyr edirBaşı yaşıl, ayaqları qırmızı
Ab lövhi üzrə çəkmiş mövcdən mistər səbaAb lövhi üzrə çəkmiş mövcdən mistər səba,Səbzədən nəql etməyə vəsfi-xəti-dilbər səba.
نهاد کودک خردی بسر، ز گل تاجیبخنده گفت، شهان را چنین کلاهی نیست