Rübailər
Həmam Təbrizi- Şeir
- XIII-XIV əsr
- Farsca
- 99 əsər
- Oxu müddəti: 22 dəq
انگور و شراب را سعادت بادا
می مستی و خواب را سعادت بادا
بادام شکست روغن صافی هست
گل رفت گلاب را سعادت باداMəzmun
- Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادا1 dəq
- Rübai 2جهدی بنما تا بشناسی حق را1 dəq
- Rübai 3ای هجر تو خون کرده جگر یاران را1 dəq
- Rübai 4ای در سر زلف تو پریشانیها1 dəq
- Rübai 5ای دل که شدی در سر آن زلف به تاب1 dəq
- Rübai 6زنهار مبالغت مکن در هر باب1 dəq
- Rübai 7گویند که هست بی نشان آب حیات1 dəq
- Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروخت1 dəq
- Rübai 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مست1 dəq
- Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مست1 dəq
- Rübai 11ای آنکه لبت آب حیات طرب است1 dəq
- Rübai 12در آرزوی تو شمع را جان به لب است1 dəq
- Rübai 13چون دیدن آن سرو روان در خواب است1 dəq
- Rübai 14با روی تو شمع برفروزد عجب است1 dəq
- Rübai 15میلت به من ای یار موافق عجب است1 dəq
- Rübai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ است1 dəq
- Rübai 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راست1 dəq
- Rübai 18لب بر لب من نهاد این لطف بس است1 dəq
- Rübai 19عشق تو که سرمایه این درویش است1 dəq
- Rübai 20ای باد مراغه حال خویشان خون است1 dəq
- Rübai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین است1 dəq
- Rübai 22گفتم که مگر رای تو فرزانگی است1 dəq
- Rübai 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دست1 dəq
- Rübai 24تبریز نکو و هر چه ز آنجاست نکوست1 dəq
- Rübai 25ای جام لب نگار میدار به دست1 dəq
- Rübai 26ای حور سرشت هیچ چیزت بد نیست1 dəq
- Rübai 27ما را به امید زندگانی بگذشت1 dəq
- Rübai 28چون خسته شد از منج لب شیرینت1 dəq
- Rübai 29چون زرد شد از رنج گل رعنایت1 dəq
- Rübai 30ای آب لطافت و طرب در جویت1 dəq
- Rübai 31ای عرصه تبریز زیانت مرساد1 dəq
- Rübai 32این سنگ که از آب روان میگردد1 dəq
- Rübai 33بزم از رخت امشب آفتابی دارد1 dəq
- Rübai 34زلفش سر کبر و سرفرازی دارد1 dəq
- Rübai 35زلفت که ز ماه تکیهگاهی دارد1 dəq
- Rübai 36معشوق من امشبی وفایی دارد1 dəq
- Rübai 37دل وقت سماع بوی دلدار برد1 dəq
- Rübai 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شد1 dəq
- Rübai 39با عشق تو دل چون محرم راز آمد1 dəq
- Rübai 40گفتی غم عشقت همه کس میداند1 dəq
- Rübai 41گویند فلان سلطنتی میراند1 dəq
- Rübai 42ای دل مطلب دوا ز معلولی چند1 dəq
- Rübai 43در بزم تو هر که ترک هستی نکند1 dəq
- Rübai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بود1 dəq
- Rübai 45عشق تو جوان است و جوان خواهد بود1 dəq
- Rübai 46هر گه که قدح پر از می ناب شود1 dəq
- Rübai 47می بی لب تو طرب نمیافزاید1 dəq
- Rübai 48زان عهد قدیم چون مرا یاد آید1 dəq
- Rübai 49باد سحری رقصکنان میآید1 dəq
- Rübai 50گفتار خوش و لب چو قندم باید1 dəq
- Rübai 51نی حال دلم یکان یکان میگوید1 dəq
- Rübai 52گفتا که به ابروم که دارم در سر1 dəq
- Rübai 53این ملک به مالک گدا بازگذار1 dəq
- Rübai 54شد دوش میان ما حکایت آغاز1 dəq
- Rübai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوز1 dəq
- Rübai 56ای خواجه بگو چه دیدهای باش هنوز1 dəq
- Rübai 57جانا دهنت که هست چون چشمه نوش1 dəq
- Rübai 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغ1 dəq
- Rübai 59در صحبت شانه هست موی تو دریغ1 dəq
- Rübai 60ای ماه چه قبهای ز قدرت عیوق1 dəq
- Rübai 61میآمد و بر گلش پریشان سنبل1 dəq
- Rübai 62با روی تو ننگرند عشاق به گل1 dəq
- Rübai 63دیر است که با غم تو در ساختهام1 dəq
- Rübai 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهام1 dəq
- Rübai 65میآیم و از شرم چنان میافتم1 dəq
- Rübai 66گفتم چو تو را عاشق شیدا باشم1 dəq
- Rübai 67وصلت ندهم ز دست اگر جان بدهم1 dəq
- Rübai 68بنشسته بدیم ما دو شهباز به هم1 dəq
- Rübai 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیم1 dəq
- Rübai 70منگر تو بدان که ما به تن مختصریم1 dəq
- Rübai 71تا چند بود دل به ریا پروردن1 dəq
- Rübai 72ای عادت تو به باده جان پروردن1 dəq
- Rübai 73تا کی رخ دل سوی گناه آوردن1 dəq
- Rübai 74در منزل او وقت خبر پرسیدن1 dəq
- Rübai 75چون نیست مجال روی و مویت دیدن1 dəq
- Rübai 76امشب که رسید دوست در منزل من1 dəq
- Rübai 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل من1 dəq
- Rübai 78از مه قدحی نهاده بر کف گردون1 dəq
- Rübai 79یک جوهر روشن است جان من و تو1 dəq
- Rübai 80تلخ است مذاق زندگانی بی تو1 dəq
- Rübai 81یک نکته معنی ز همه دنیی به1 dəq
- Rübai 82از باغ ارم گوشه درویشان به1 dəq
- Rübai 83ترکم چو کمان ابروان کرد به زه1 dəq
- Rübai 84ای طبع تو را جان لطیفان بنده1 dəq
- Rübai 85با شمع چو گرم شد سر پروانه1 dəq
- Rübai 86ای دل تو ز همنشین دگرسان گردی1 dəq
- Rübai 87اینت نرسد که بر تنم رشک بری1 dəq
- Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپری1 dəq
- Rübai 89ای صبح که آهنگ به خونم داری1 dəq
- Rübai 90معشوق ز ذوق باده گلناری1 dəq
- Rübai 91ای منزل دوست خوش هوایی داری1 dəq
- Rübai 92هر گه که گذر کنم بر آب صافی1 dəq
- Rübai 93ای نی تو نه همچو من پریشان حالی1 dəq
- Rübai 94ای عاشق رخسار تو چون ما خیلی1 dəq
- Rübai 95جان منی ای نگار و سلطان منی1 dəq
- Rübai 96ای باد اگرش خوش دل و تنها بینی1 dəq
- Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهی1 dəq
- Rübai 98ای نی که به ناله غم همیفرسایی1 dəq
- Rübai 99گه رهزن و گاه رهنمون میآیی1 dəq