Mahsati Ganjavi: Divine love
Rubaiyat, 1
دوشینه شبم بود شبیه یلداآن مونس غمگسار نآمد عمدا
Rubai 2دی گفتمش آن خوش پسر درزی راکز بهر خدا خوش ببُرا، درزی را
Rubai 85ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر
Rubai 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Rubai 99من «مَهْسَتیاَم» از همه خوبان شده طاقمشهور به حسن در خراسان و عراق
Rubaiyat, 144ای یاد تو تسبیح زبان و لب مناندیشهٔ تو مونس روز و شب من
Rubai 156آنی که به لطف، تو سراسر نمکیچون بر گل تازه برچکیده نمکی
Rubaiyat, 181بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی
Qit'a 18به خدایی که بر خداوندانفرض کردهست بندگی کردن
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.