Mujir al-Din Baylaqani: Short
Rubai 138
ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rubai 139صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی
Rubai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rubai 141ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری
Rubai 142ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی
Rubai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Rubai 144هر شب صنما! که رای زی خنده کنیصد عاشق مرده را به لب زنده کنی
Rubai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Rubai 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی
Rubai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Rubai 148دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی
Rubai 149ای غم! تو فراق من گزینی گوییوی هجر! تو مهره باز چینی گویی
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.