Qatran Tabrizi: Short
ایزد چو بزرگ شهریاری نکندبر روی بدان نگاهداری نکند
Rubai 49آن را که چو من زبان گهربار بودبرداشته از ابر گهربار بود
Rubai 50نوروز مهین جم همایون آوردچون فرخ مهرگان فریدون آورد
Rubai 51شاپور عدیل مجد گردونی بادفضلون ز جهان جفت همایونی باد
Rubai 52ایزد همه دولت جهانی بتو دادبا دولت و ملک کامرانی بتو داد
Rubai 53ایزد همه ساله هست با مردم رادبر مرد دری نبست تا ده نگشاد
Rubai 54تا مهر فکند بر من آن سرو بلندمهر همه عالم از دل من برکند
Rubai 55آنرا که چتو نگار دلکش باشدپیوسته ز خرمی دلش کش باشد
Rubai 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Rubai 57بسیار شنیدم من و دیدم بسیارکاشفته ببود بر تو از هر سو کار
Rubai 58تا تو نکنی بدشمن و دوست نظرنه نفع رسد بدشمن و دوست نه ضر
Rubai 59با من ز قضای بد برآشفت دیارآرام دلم یکی و خصمان بسیار
Rubai 60ای زلف تو از رخان من پرچین تروز خون دو چشم من رخت رنگین تر
Rubai 61ای گشته به بیداد و بدی کردن چیرهرگز نشود دلت ز بیدادی سیر
Rubai 62نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیرنیمی ز دلم جوان شد و نیمی پیر
Rubai 63چون کشته ببینیام دو لب کرده فرازوز جان تهی این قالب فرسوده به آز
Rubai 64بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
Rubai 65تب خاله مرا نمود معشوقه ز نازهر دم به لبان سرخش انگشت فراز
Rubai 66گر روز قضا خدا ترا پرسد بازگوید که چرا کردی بر عاشق ناز
Rubai 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز
Rubai 68خاموش بوم تا نکند چندین نازاو کرد گنه کرده بعذر آید باز
Rubai 69گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طرازتارش گل و پودش ز می و مشک طراز
Rubai 70آن بت که بهین لفظ بود دشنامشاز حسن و لطافتست هفت اندامش
Rubai 71تا غایب شد بت از کنار شمنشمی خون گردد بتن ز غایب شدنش
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.