Short
چون دانستی که از کجا آمده اییا کیت فرستاد و چرا آمده ای
Rubai 26تو مظهر مرآت خدا آمده ایآیینه وجه کبریا آمده ای
Rubai 27هر چند که در ملک فنا آمده ایدر ملک فنا پی بقا آمده ای
Rubai 28با ما نتوان گفت چرا آمده ایبا خود تو که ای و از کجا آمده ای
Rubai 29ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری
Rubai 30از مستی باده گر خروشان بدمیکی ساقی بزم درد نوشان بدمی
Rubai 31هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی
Rubai 32در خانقه از بهر جهت می پوییدر وی همه ذکر از این جهت می گویی
Rubai 33در جمله صور عابد و معبود توییزان روی که هم ساجد و مسجود تویی
Tarji-band 3سر بخرابات مغان در نهمدر قدم پیر مغان سر نهم
Poem 164ای گل، تو ز جمعیت گلزار، چه دیدیجز سرزنش و بد سری خار، چه دیدی
Poem 167ما نیز در دیار حقیقت، توانگریمکالای ما چو وقت رسد، کارهای ماست
Poem 168از غبار فکر باطل، پاک باید داشت دلتا بداند دیو، کاین آئینه جای گرد نیست
Poem 169گر شمع را ز شعله رهائی است آرزوآتش چرا به خرمن پروانه میزند
Poem 170بیرنج، زین پیاله کسی می نمیخوردبیدود، زین تنور به کس نان نمیدهند
Poem 171خیال آشنائی بر دلم نگذشته بود اولنمیدانم چه دستی طرح کرد این آشنائی را
Poem 172بکوش و دانشی آموز و پرتوی افکنکه فرصتی که ترا دادهاند، بی بدل است
Poem 173دل پاکیزه، به کردار بد آلوده مکنتیرگی خواستن، از نور گریزان شدن است
Poem 174طائری کز آشیان، پرواز بهر آز کردکیفرش، فرجام بال و پر به خون آلودن است
Poem 175با قضا، چیره زبان نتوان بودکه بدوزند، گرت صد دهن است
Poem 176دور جهان، خونی خونخوارهاستمحکمهٔ نیک و بد کارهاست
Poem 177خیال کژ به کار کژ گواهی استسیاهی هر کجا باشد، سیاهی است
Poem 178سزای رنجبر گلشن امید، بس استبه دامن چمنی، گلبنی نشانیدن
Poem 179به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتمگناه دیدهٔ من بود، این خطاکاری
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.