Short
بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشندبس درد کز آن قامت رعنات کشند
Rubaiyat, 79آن، کآتش مهر در دل ما افکنددر آب، نظر بر رخ زیبا افکند
Rubai 80انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Rubaiyat, 80منگر به زمین که خاک و آبت بیندمنگر به فلک که آفتابت بیند
Rubaiyat, 81شوی زن نوجوان اگر پیر بودتا پیر شود همیشه دلگیر بود
Rubai 82مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهدوز تو، صنما، بریدنم دل ندهد
Rubai 83هر شب دل من چنان بسوزددر ناله او جهان بسوزد
Rubai 84ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار
Rubai 85ای «پور خطیب گنجه» پندی بپذیربر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر
Rubai 86آهیخت پریر، لاله ز آتش خنجردی نیلوفر، فکند بر آب سپر
Rubai 87نسرین تو زد پریر بر من آذردی باد ز سنبلت، مرا داد خبر
Rubai 88زد لاله پریر در نشابور آذردی بر زد از آب مرو نیلوفر سر
Rubai 89چندان بکنم ترا من ای طرفه پسرخدمت که مگر رحم کنی بر چاکر
Rubaiyat, 89خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید
Rubai 90دلدار کله دوز من از روی هوسمیدوخت کلاهی ز نسیج اطلس
Rubaiyat, 90بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسیدتا دست من امروز به دوش تو رسید
Rubai 91در رهگذری فتاده دیدم مستشدر پاش فتادم و گرفتم دستش
Rubai 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Rubaiyat, 92جانا تو ز دیده اشک بیهوده مباردلتنگی من بس است دل تنگ مدار
Rubai 93آن تازه گلم من که نباشد خارشبا بلبل خوشگوی بود غمخوارش
Rubaiyat, 93گر بت رخ توست بتپرستی خوشترور باده ز جام توست مستی خوشتر
Rubai 94دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیشنفع و ضرر و خیر ز بیگانه و خویش
Rubai 95فصّاد جهود بد رگ کافر کیشآن کند زبان که تند دارد سر نیش
Rubaiyat, 95از من صنما قرار مستان آخرمشکن به جفا و جور پیمان آخر
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.