Mahsati Ganjavi: Seljuk era
قصاب چنانکه عادت اوست مرابفکند و بکشت و گفت کاین خوست مرا
Rubaiyat, 1دوشینه شبم بود شبیه یلداآن مونس غمگسار نآمد عمدا
Rubai 2دی گفتمش آن خوش پسر درزی راکز بهر خدا خوش ببُرا، درزی را
Rubai 3ای ترک پسر به حرمتت ننگریاما را به کنار خویش در ننگریا
Rubaiyat, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Rubai 4حمامی را بگو گرت هست صوابامشب تو بخسب و تون گرمابه متاب
Rubai 5با خلق به داوری بود قاضی چرخوز علم و عمل بری بود قاضی چرخ
Rubaiyat, 5باد آمد و گل بر سر مِیخواران ریختیار آمد و می در قدح یاران ریخت
Rubai 6گفتی که مرا بیتو بسی غمخواره استبی رشوت و پاره از توأم صد چاره است
Rubai 7چون نیست ز هرچه هست جز باد به دستچون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست
Rubai 8جانا دل مسکین من این کی پنداشتکز وصل توام امید بر باید داشت
Rubai 9خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت
Rubaiyat, 9هر لحظه غمی به مستمندی رسدتتیری به جفا به دردمندی رسدت
Rubai 10در طاس فلک نقش قضا و قدر استمشکل گرهیست، خلق ازین بیخبر است
Rubai 11در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است
Rubai 12در دایرهای که آمد و رفتن ماستآنرا نه بدایت نه نهایت پیداست
Rubaiyat, 12با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟چشم خوش تو خصم من خسته چراست؟
Rubai 13در عالم عشق تا دلم سلطان گشتآزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت
Rubaiyat, 13گفتی که بدین رخان زیبا که مراستچون خلد، وثاق تو بخواهم آراست
Rubai 14دریای سرشک دیده پر نم ماستو آن بار که کوه بر نتابد غم ماست
Rubaiyat, 14بازار دلم با سر سودات خوشستشطرنج غمم با رخ زیبات خوشست
Rubai 15چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست
Rubaiyat, 15در میکده پیش بت تحیّات خوش استبا ساغر یک منی مناجات خوش است
Rubai 16هنگام صبوح، گر بت حور سرشتپر می قدحی به من دهد بر لب کشت
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.