Qaldı
Canım cida düşdü, gedir vətəndən,Məkanım, məskənim, virana qaldı.Sanki ayrılıbdı güldən, çəməndən,Bülbülün əlacı fəğana qaldı.
Yeni gül əkmişdim, mən baxtı qara,Bulunmaz dərdimə kim eylər çara,Xoryat əhli dəydi heyvaya, nara,Sinəmdə dağların nişana qaldı.
Alı, aşiq olmuş, bir əhli-dilə,Təbibim Mövladı, dərdimi bilə,Bir tərəhhüm eylə, sən də aqilə,Çünki, səndən getdi, divana qaldı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/asiq-ali-qaldi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیهاند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدماند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل میشود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمیگردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد مینماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر میکند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص مییابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.
نظر بازی که حیران رخ آن سیمتن باشدنمی خواهم که بینم از حسد گر چشم من باشد
MənEy gül, rəhmin kəsmə məndən,Valehü heyranınam mən.
Neyləsin?Qış qurtarar, yay olar,Oğlan qıza tay olar,