جلال الدین! نلت مدی الامانیو ساعدک الزمان بلا توانی

خداوندا! می نوشین طلب کنکه در اقبال صد نوشین روانی

لقد نالت بک الایام فخراو طال علی عداک ید الزمان

سکندر ملکتا عمرت چنان بادکه همچون خضر مانی جاودانی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets