عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد

هر شبی بر اشگ چشمم تا به روزدست هجرانت سماری می کشد

روز روشن کار دل آسانترسترنج تو شبهای تاری می کشد

پای تو عالم ندارد تا تراسر سوی زنهار خواری می کشد

آنکه تا او بود غمخوار تو بوداز غمت یارب چه خواری می کشد

گفتمت یک بوسه گفتی جان بدهدلبرا کیکت عماری می کشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets