دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل

مست و مدهوش در آمد در شهرشهر را ولوله زو شد حاصل

شمع در پیش و جهانی زن و مردشده نظاره آن شمع چگل

دست شنگانه بر آورده ز چاکپای مستانه فرو برده به گل

به یکی شب که ازین شکل برفتدر همه شهر نه جان ماند و نه دل

گر شبی دیگر ازین دست کندما و فریاد و در شاه قزل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets