بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته

عود و شکر سوختن هر دو بهم عادت استدارم از آن جان و دل هر دو بهم سوخته

شمع روان روی تست پس من بیدل چراراست چو شمعم ز فرق تا به قدم سوخته

خصم ز تو شاد و من غمزده، ناخوش بودشاخ خسک آبدار باغ ارم سوخته

دست ستم سوخته است این دل خام مراگویی بینم چو دل دست ستم سوخته

تا ز فراقت مجیر در دهن اژدهاستهست طناب سپهر جمله به دم سوخته

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets