به جان آفرینی که ابر بهاری
به جان آفرینی که ابر بهاریبه تسبیح و تهلیل او می خروشد
به وقت سحر بلبل از جام لالهمی روشن الا به یادش ننوشد
کسی را که دل چون کمان نیست داندکه با تیر تقدیر او کس نکوشد
که هر لحظه بی خدمت بارگاهتمجیر از تف دل بر آتش بجوشد
ولیکن درین راه عذری است او راکه آن عذر بر رأی عالی نپوشد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/beylaqani-qite-39
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Bu yağışa dayanırmı dəmir, daş, görüm,Qalaydı xeyrin, ilahi, qapında kaş görüm!
Sharafnama, chapter 60Come, cup-bearer! that dust like the Zulmat (the place of passing away)Seek; and bring to the hand the water of life (the wine of senselessness).
NuxaTərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,
Gülüstan xar olubdur bana sənsizGülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,