به جان آفرینی که ابر بهاریبه تسبیح و تهلیل او می خروشد

به وقت سحر بلبل از جام لالهمی روشن الا به یادش ننوشد

کسی را که دل چون کمان نیست داندکه با تیر تقدیر او کس نکوشد

که هر لحظه بی خدمت بارگاهتمجیر از تف دل بر آتش بجوشد

ولیکن درین راه عذری است او راکه آن عذر بر رأی عالی نپوشد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring