Mən ömrümün ən canlı,Ən çılğın çağlarında;Dolaşdım GürcüstanınMamırlı dağlarında.

Seyrə çıxdım ilk əvvəlTiflisin yanlarında.Dedilər ki, “durma, gəl,Suram ormanlarında.

Qadın bir hökmdarınMazğallı bir bürcü var.Bir issiz ormanlarınHər yerində gürcü var.

Qarşılar səni katsoŞən və gülər üzilə.İçərsən bir içim su,Gürcülərin özilə” .

Çıxdım mən də yuxarıBaxaraq çılğın Kürə.Çıxdım dağlara sarı,Dost izlər görə-görə.

Ruhum çiçəklər dərdi -Nə həddi, nə hesabı;Dadlı bir nəşə verdiKaxetiyanın şərabı.

Axşamladıq bir dəfəRion çayı boyunda.Əyləndim, baxdım kefəGürcülərin toyunda.

Yaxşı yadımda qalmışGah atlı, gah piyada;Üç ay qədər bütün qışGəzdim Minqrelyada.

Görən bilir, GürcüstanYosunlu bir diyardır.Gürcüstanın can alanGözəllikləri vardır.

O zaman mən gəzərkənGürcüstan torpağında,Qanlı bir ləkə gördümÇarlığın bayrağında.

Sorunca gürcülərdənO sirrin mənasını,Açdılar mənə birdənMəmləkətin yasını.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets