Səbrim tükəndi, möhnətə qatlana bilməzəmSu başdan aşdı, eşq oduna yanə bilməzəm.

Sən sərv boylu dilbəri tərk etməzəm əgər,Ömrüm budağı cövr ilə utana bilməzəm.

Yarın başına ay ilə gün peykə çevrilirOl şəmə məndən özgə pərvanə bilməzəm.

Aləm bilir ki, şol sənəmi sevmişəm, rəqib,Başım gedərsə mən bu işi danə bilməzəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Vergil bu Fəzli kamına, fərdaya qoymagil,Yoxdur vəfası ömrümün, inana bilməzəm.

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love