ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من

دل میان زلفت و من ره‌نشینفرق بین از جای او تا جای من

فتنه همسایگان شب تا سحردر میان کوی تو غوغای من

از وصالت گر چه محرومم خوش استبا خیالت عشق‌بازی‌های من

دل به پیری هم جوانی می‌کندوه ز دست این دل برنای من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. لایق حسن جهانگیر تو نیستجز سخن‌های جهان‌پیمای من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love