در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است

قومی بدویدند به نظاره رویشوان را که قدم سست شد از پی نگران است

در هر قدمش از همه فریاد برآمدآهسته که بر ره دل صاحب‌نظران است

از شاهد اگر میل به آن است شما رااین است جمالی که سراسر همه آن است

لب‌ها به امیدند که یک بار ببوسندخاکی که بر او از قدم دوست نشان است

ای دیده در آن شکل و شمایل نظری کنگر زان که تو را آرزوی دیدن جان است

رویی و در او چشم جهانی متحیرزلفی که پریشانی احوال جهان است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون جان همام است در آن دام گرفتارگر خاطر پیر است و گر طبع جوان است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love