تورا چیزی ورای حسن و آن هستنپندارم نظیرت در جهان هست

از آن دادن نشان، کار زبان نیستولی در گفت و گویم تا زبان هست

نخواهم سر مگر بر آستانتسرم را عشقِ بالینی چنان هست

زهی دولت که دارد مرغ جانمکه از زلف تو او را آشیان هست

هوای عالم علوی نداردکه جایی خوشترش اینجا از آن هست

میان جان و از من برکناریاز اینجا ماجرایی در میان هست

زمین را در میان حسن رویتشرف بر آسمان تا آسمان هست

دهانت آب حیوان آفریدندنصیبی جان ما را زان دهان هست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. همام خوش نفس را هم از آنجاستکه آب زندگانی در بیان هست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love