مرا تویی ز جهان آرزوی جان ای دوستحیات بهر تو خواهم در این جهان ای دوست

میان حلقه زلفت چو مرغ جان بنشستندید خوشتر از آن دام آشیان ای دوست

چه جای جان و دل ما که دلبران جهانشدند بر سر زلف تو جان فشان ای دوست

اگر کنند به روی تو نسبتی گل راز شوق باز شود غنچه را دهان ای دوست

به گل طراوت روی تو را نبخشودندوگرچه داشت بسی سر بر آسمان ای دوست

چگونه مهر تو ورزیم با چنان روییکه آفتاب چو ما هست مهربان ای دوست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. میان جان همام است گنج اسرارتمجال نیست کسی را در آن میان ای دوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love