سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد

آمد به بند چار طبایع اسیر گشتبر خویش عیش عالم علوی تباه کرد

چون مدتی به منزل سفلی بیارمیدرخ را ز دود گلخن دنیا سیاه کرد

پس نفس تیره شکل ز روی مناسبتپیوند جان گزید چو در وی نگاه کرد

با جان چو نفس یافت مجال برادریچون یوسفش به مکر گرفتار چاه کرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. توفیق در رسید ز چاهش خلاص دادبازش به مصر عالم جان پادشاه کرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Praise