Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.

Bundan qiyas eylə ki, gör gahi yay olur,Gahi xəzanü, gahi zimistanü, gahi bahar.

Gah səfavü eyşü təravətdə gülü çəmən,Məcmu səbzü xürrəm olur bağu laləzar.

Gah fəsürdəxatir üşşaq tək zəmin,Fəsli-xərif cümlə nəhifü fükarü qar.

Güldən gedər o ətrü səfa gördüyün tamam,Biçarə əndəlib olur bağdan kənar.

Gəh bir zəlili qaldırırbən dəhr edər əziz,Eylər cəhanə xosrovi-sultani-tafdar.

Gəh bir əzizi sərvərü sultanü xan ikən, -Eylər bu ruzigari-cahanda zəlilü xar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ari Xəzani dəhrdə bu rəsmdir qədim,Əlbəttə bu fənayə könül vermə zinhar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring