عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیده‌اندآب حیوان در میان تیرگی نوشیده‌اند

رنگ حرص وشهوت از آیینه دل برده‌اندتا در آن آیینه عکس روی دلبر دیده‌اند

جان خود در زلف کافرکیش جانان بسته‌اندکافری بگزیده وز اسلام بر گردیده‌اند

در خرابات محبت جان گروگان کرده‌اندتا ز معشوق سقیهم یک قدح بخریده‌اند

با وصال خوب روی خویش در پیوسته‌اندز آفرینش فارغ از کون و مکان ببریده‌اند

تا نبیند چشم ایشان روی هر نامحرمیخویش را چون گنج در ویرانه‌ها پوشیده‌اند

با گدایی کرده نسبت خویشتن را چون کلیمرفته در زیر گلیمی سلطنت ورزیده‌اند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. رسته‌اند از عالم صورت‌پرستی روز و شبچون همام اندر ره معنی به جان کوشیده‌اند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love