در رخت می‌نگرم صورت جان می‌بینمآنچه دل می‌طلبد پیش تو آن می‌بینم

روح را چهرهٔ تو نور یقین می‌بخشدعقل را پیش دهانت به گمان می‌بینم

در میان از دهنت بیشتر از نامی نیستاز وجودش سخن و خنده نشان می‌بینم

من از آن لب چو حدیثی به زبان می‌آرمآب حیوان ز لب خویش چکان می‌بینم

وصف رویت نه به اندازه تقریر من استکه به صد مرتبه زان سوی بیان می‌بینم

روی و بالای تو را هر که ببیند گویدآفتابی‌ست که بر سرو روان می‌بینم

من و وصلت چه خیالیست که بر خاک درتنقش پیشانی شاهان جهان می‌بینم

پای آهسته نه از خانه برون کان منزلسر به سر پر دل صاحب‌نظران می‌بینم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فتنه روی تو تنها نه همام است آخرعالمی را به جمالت نگران می‌بینم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets