Çəkər candan əlin könlüm ləbi-dildardən keçməz,Keçər meyxarə aləmdən, meyi-gülnardən keçməz.

Nola keçməz yüzündən ol nigari-azərinin dil.Birəhmən bütdən əl çəkməz, səməndər nardən keçməz.

Şitab ilə keçər çox xatiri-əğyar üçün məndən,Vəli bir məndən ötrü xatiri-əğyardən keçməz.

Keçər piri-müğan hər bir günahı, kani-rəhmətdir,Vəlakin cami-mey tərkin qılan, huşyardən keçməz.

Şərabi-“əlbəlaü lilvila” ən məst olan aşiqKeçər Mənsur tək candan, bəlayi-dardən keçməz.

Gözün gər içsə qanım nazuvi çəkmək münasibdir,Pərəstarı olan kəs xatiri-bimardən keçməz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. O tari-zülfə, Seyyid, qılmaz iyman, məhz kafərdir,Çəkər təsbihdən əl, rişteyi-zünnardən keçməz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love