یاری که رخش قبله صاحب‌نظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است

خواهم که ببوسم قدمش نیست مجالمهر جا که نهم دیده سر تاجوران است

پیداست که از وصل تو حاصل چه توان یافتچون وصل تو را خوی جهان گذران است

ای باخبرانِ تو همه بی‌خبر از خودوین بی‌خبری آرزوی باخبران است

وصل تو که محبوب‌تر از عمر و جوانی‌ستحیف است که او نیز چو عمرم گذران است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر چشم تورا میل به خون ریختن ماستما نیز بر آنیم که چشم تو بر آن است

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets