هوس عمر عزیزم ز برای تو بودبکشم جور جهانی چو رضای تو بود

در ازل جان مرا عشق تو هم صحبت بودتا ابد در دل من مهر و وفای تو بود

جای افسر شود آن سر که به پای تو رسدپادشاهی کند آن کس که گدای تو بود

هست امیدم که نمایی تو خداوندی‌هاور نه از بنده چه آید که سزای تو بود

خجلم زان که فرود آمده‌ای در دل تنگچیست این منزل ویرانه که جای تو بود

روی خوب تو شد انگشت‌نمای خورشیدمه نو کیست که انگشت‌نمای تو بود

سال‌ها سجده صاحب‌نظران خواهد بودبر زمینی که نشان کف پای تو بود

راحت روح و فتوح دل مشتاقان استهر حدیثی که در او وصف و ثنای تو بود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سخنی لایق سمعت نبود ور باشدهم غزل‌های همام ابن علای تو بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love