گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت

شبها بر گاهواره منبیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا بپا بردتا شیوه راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانمالفاظ نهاد و گفتن آموخت

لبخند نهاد بر لب منبر غنچه گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوستتا هستم و هست دارمش دوست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets