گویند مرا چو زاد مادر
گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت
شبها بر گاهواره منبیدار نشست و خفتن آموخت
دستم بگرفت و پا بپا بردتا شیوه راه رفتن آموخت
یک حرف و دو حرف بر زبانمالفاظ نهاد و گفتن آموخت
لبخند نهاد بر لب منبر غنچه گل شکفتن آموخت
پس هستی من ز هستی اوستتا هستم و هست دارمش دوست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/irec-mirze-qite-10
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey gənclik
EY GƏNCLİK!**Sənin öhdəndə böyük bir vəzifə var. Səndən əvvəlki nəsil yoxdan bir bayraq, müqəddəs bir ideal rəmzi yaratdı, onu min müşkülatla ucaldaraq dedi ki:
SualƏylən, çoban, əylən, xəbər sorayım,Çoban, bu yoldan maral keçdimi,
Qitə: Şahidi-xərgəhnişinشاهد خرگهنشین زلف ز رخ کرد بازنور حقیقت پدید از ظلمات مجاز
YarMən nəhani sizə qonaq gəlmişəm,Dur bağçada sallanıban dolan yar,