مخور غصّۀ بیش و کم در جهانکه تا بنگری بیش و کم فوت شد

چو بنشسته‌ای دم غنیمت شُماردَمادَم بده می که دم فوت شد

چه بس سست عنصر ز دنیا برفتچه اشخاص ثابت قدم فوت شد

نه یک نعمتی بر کسی داده بودکه گویم ولیُّ النِعم فوت شد

نه جود و کرم داشت تا گویمشخداوندِ جود و کرم فوت شد

در ایران اگر زیست بی احترامدر ایتالیا محترم فوت شد

همین بس که گویم به تاریخ اومحمّد علی شاه هم فوت شد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets