حضرت شوریده اوستاد سخنسنج
حضرت شوریده اوستاد سخنسنجآن که همه چیز بهتر از همه داند
باد صبا گر گذر به پارس نُمایدشعر مرا از لحاظ او گذارند
بنده ندانم که در کجا رَوَم آخِرجذبۀ شیرازیان مرا بکشاند
مسکن شوریده است و مدفن سعدیشهر دگر همسری به او نتواند
بازم از این جایگاهِ نغز دلافروزتا به کجا دست روزگار براند
میروم آن جا که روزگار بخواهدمی کَشَم آن جا که آسمان بکشاند
بنده همین قدر شاکرم که به شیرازهر که شبی دلبری به پر بنشاند
یاد من افتد در آن دقیقه و از دوربوسۀ چُندی به جایِ من بستانَد
گوید جایِ جلال خالی و آن گاهلَذَّتِ آن بوسه را به من بپراند
بعد وفاتم میان مردمِ شیرازاین سخن از من به یادگار بماند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/irec-mirze-qite-33
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Nihani bəslənir ləlin xəyalı can arasında,Bəli, can riştəsi vardır, deyirlər, qan arasında.
Nə bilsinBir kimsə ki şəhadəti bilməyə,Qul əuzü rəbbin-nası nə bilsin,
BağışlaQul xətasız olmaz, ağa, kərəmsiz,Ağa, məni o Mövlaya bağışla,
YükümEşqidən kamil olan, xeyli iqbaldı yüküm.Dürlü qumaş cəm etmişəm, yaşıldı, aldı yüküm.