Mana ölmək nişanıdur xəzani-çöhreyi-zərdim,Diriğa, məndən ayrudur bəhari-nazpərvərdim.

Sərvkarında yox etdim cavanlıq ruzigarımnı,Gəlib vəh, yetmədi bir gün mana ol nacavanmərdim.

Dedim kim, qurtulam bir gün möhnət dərdidən, ey vəhKi, mən qurtulmadım bir günü artar günbəgün dərdim.

Məni göydür sənü xakəstərim, sadirsən ey gərdün,Anın kuyi saru tutqusidür hər zərrəyi-gərdim.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu gün ey Kişvəri, xublar içib atlandılar sərxoş,Xanı yarəb, mənim rəxşəndə xurşidü cəhangərdim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets