در فغانم از دل دیر آشنای خویشتن
در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با نالههای خویشتن
جز غم و دردی که دارد دوستیها با دلمیار دلسوزی ندیدم در سرای خویشتن
من کیم؟ دیوانهای کز جان خریدار غم استراحتی را مرگ میداند برای خویشتن
شمع بزم دوستانم زندهام از سوختندر ورای روشنی بینم فنای خویشتن
آن حبابم کز حیات خویش دل برکندهامزآن که خود بر آب میبینم بنای خویشتن
غنچه پژمردهای هستم که از کف دادهامدر بهار زندگی عطر و صفای خویشتن
آرزوهای جوانی همچو گل بر باد رفتآرزوی مرگ دارم از خدای خویشتن
همدمی دلسوز نبود «مَهْسَتی» را همچو شمعخود بباید اشک ریزد در عزای خویشتن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/mahsati-qezel-4
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Qalmışam pərvanə tək,Odlanə-odlanə mən.
Qərqi-dəryayi-qəm oldum, ey xudaya, dadə yetQərqi-dəryayi-qəm oldum, ey xudaya, dadə yet,Qussədən gul tək saraldım, ey xuda, fəryadə yet.
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
Oldu: Bürci-nəhsə düşdü kövkəbi-bəxtimBürci-nəhsə düşdü kövkəbi-bəxtim,Fələk zülmü mənə nümayan oldu,