با خدا گر واگذاری کار خویش
با خدا گر واگذاری کار خویشبد نبینی هرگز از کردار خویش
بندگی کن تا دهندت زندگیکار او کن تا کند او کار خویش
یار نیکان شو که در بازار عدلحشر هر کس میشود با یار خویش
بیبهار خُلق نتوان ساختنخارزار خشم را گلزار خویش
دانه اشکی بیفشان بر زمینتا کند باران رحمت کار خویش
راحتت شد خلق اما در بهشتبهر آن راحت مکن آزار خویش
میشود معلوم در پای حسابتا چه دارد هر کسی در بار خویش
چشم من ترک نماز شب مکنپا مزن بر دولت بیدار خویش
یاد رفتنها دوای حرصهاستاین دوا جو از دل بیمار خویش
توبه چون مجذوب از مستی مکنتوبه کن از ترک استغفار خویش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/meczub-qezel-118
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey ağalar, bir yarın həsrətin çəkərəm,Nolaydı Tanrı nəsib edəydi.
Bir də yazGecə-gündüz bulud keçir havalar,Belə getməz, əlbət, gəli bir də yaz.
Ay gözəl-gözəlYer var ki, yol düşüb, karvan işləməz,Dost dərməz güllərin, ay gözəl-gözəl.
TapşırıqDilə qafil olma zikri-xudadən,Ruzü şəb mədhini etgilən imla,