دل داده‌ایم و تحفه دردی گرفته‌ایمخون خورده‌ایم و چهره زردی گرفته‌ایم

چون شکوه را تنعم ما کفر نشمردچهل سال شد که انس به دردی گرفته‌ایم

خورشید و ماه را که سر از آسمان گذشتاز دفتر جمال تو فردی گرفته‌ایم

سرگشته توییم و فلک پیش خیل ماستدر وادی جنون پی گردی گرفته‌ایم

ما را هوای میکده بر سر فتاده استآن جا نشان چاره دردی گرفته‌ایم

چشم و چراغ ما دل صاف است چون سپهرتا از کتاب حسن تو فردی گرفته‌ایم

آبی مگر بهشت زند بر هوای ماآن جا نشان چشمه سردی گرفته‌ایم

دنیا زن است و عاشق دنیا نه زن نه مرداین پند را به گوش ز مردی گرفته‌ایم

مجذوب مدتی‌ست که از ما کشیده سریک باره ترک بادیه‌گردی گرفته‌ایم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate