از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم

دیدیم گرانی همه از خاک پرستی‌ستچون شعله سر از خاک کشیدیم و گذشتیم

راهی که در او ریگ روان شیشه دل‌هاستهر گام به صد کعبه رسیدیم و گذشتیم

از باغ تمنّا که دو رنگی ثمر اوستچوی بوی گل آهسته پریدیم و گذشتیم

هر بوالهوسی دامنی از غنچه و گل چیدما دامن از این طایفه چیدیم و گذشتیم

با دامن هر غنچه درآویخته صد خاربر طبع هزاران نخلیدیم و گذشتیم

در پرده آن نور که پیدا و نهان استپیدا و نهان را همه دیدیم و گذشتیم

در باغ هوس میوه صفراشکن استاز شاخ طمع دست کشیدیم و گذشتیم

در بادیه گاهی که رسیدیم به مجذوبهویی بهم از دور کشیدیم و گذشتیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring