از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیم
از دامن خود دست کشیدیم و گذشتیماز غیر تو مردانه بریدیم و گذشتیم
دیدیم گرانی همه از خاک پرستیستچون شعله سر از خاک کشیدیم و گذشتیم
راهی که در او ریگ روان شیشه دلهاستهر گام به صد کعبه رسیدیم و گذشتیم
از باغ تمنّا که دو رنگی ثمر اوستچوی بوی گل آهسته پریدیم و گذشتیم
هر بوالهوسی دامنی از غنچه و گل چیدما دامن از این طایفه چیدیم و گذشتیم
با دامن هر غنچه درآویخته صد خاربر طبع هزاران نخلیدیم و گذشتیم
در پرده آن نور که پیدا و نهان استپیدا و نهان را همه دیدیم و گذشتیم
در باغ هوس میوه صفراشکن استاز شاخ طمع دست کشیدیم و گذشتیم
در بادیه گاهی که رسیدیم به مجذوبهویی بهم از دور کشیدیم و گذشتیم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/meczub-qezel-172
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Bənövşə tək sünbül zülfün boy verir,Hər yuyub sərində havaya, tilli.
BahariyyəBir belə mövsümdə bahar çağdaHeyf deyil baş qala təpraqda
Bilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəmBilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəm,Arizuyi-hərəmi-bəzmi-vüsal eyləmişəm.
نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تابمار است عقده عقده، دو زلفش بر آفتاب