آنان که به فکر اعتبارنددر دیده اعتبار خارند

در بحر فنا حباب چندیدر بند لباس مستعارند

بدباطن و خوش‌برون و بی‌خیرچون سکه قلب بد‌عیارند

در پای حساب حق مردمآیا به چه روز زر شمارند

این طرفه که این گروه جرارافتاده به دام و در شکارند

شادند و همیشه در صداعندمستند و مدام در خمارند

شادند ز مردن خلایقاز مردن خود خبر ندارند

چون پرده ز روی کار افتدخواهی دیدن که در چه کارند

عبرت‌گیران این تماشادر معرکه‌اند و در کنارند

دام است اگر چه دانه زرطوبی گردد اگر بکارند

خرم دل آن کسان که با هیچهر لحظه دلی به دست آرند

مجذوب چه لازم است گفتنرسواست که خلق در چه کارند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets