Mən tənha deyiləm
Çox zaman deyirlər tənha qalma sən,Tənhalıq kövrəldir insanı bəzən.Tənhalıq yaraşmır çinara belə,Tənhalıq yaraşmır çiçəyə, gülə...Tək qalan dağın da dərdi dağ olar,Tək qalan bulağın gözləri dolar.Yaş tökər gözündən hey gilə-gilə,Tənhalıq dərdindən o gələr dilə.Siz ey yollarıma hey baxanlarım,Siz ey mənim üçün darıxanlarım,Heç zaman mən tənha qalmıram, düzü.Bu fikir yormasın ürəyinizi.
Qalıram “filçəkməz” kədərlərimlə,Qalıram ümidli səhərlərimlə.Mən yollar gedirəm, yollar aşıram,Narahat fikrimlə qoşalaşıram.Məndən soruşsalar əgər nəyim var.Deyərəm işıqlı bir ürəyim var.O, mənim dünyamdır, sahilsiz dünyam.Onu dinləməkçün hər an yoldayam...Ey duyan insanlar, ey mərd insanlar,Siz ey mənə məndən əziz olanlar,Dinləyin sahilsiz, dəniz dünyamı...Bu qəmli dünyamı, qəmsiz dünyamı...Dinləyin, dinləyin, bilin hardayam,Mən tənha deyiləm, bu torpaqdayam.Bu diyardayam...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/medine-gulgun-men-tenha-deyilem
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ta müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd
ƏylənməzMeyvələri kal-kal düşər,Hər ağacda bar əylənməz.
Bir bikəsi-zarəm, vətənimdə vətənim yoxBir bikəsi-zarəm, vətənimdə vətənim yox,Bir bülbüli-bibalu pərəm, vay, cəmənim yox!
HəsəninYarə deyin bizdən qarğış almasın,Yerdə qalmaz ah-zarı Həsənin,