ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم

خورشید باده بر سر ذرّات ما بتافتاز روی مهر، سرخوش و خمار آمدیم

در خلوت عدم می هستی از جام دوستکردیم نوش و مست به بازار آمدیم

زنار زلف ساقی باقی چو شد عیانهر یک کمر ببسته بزنار امدیم

ناگاه حلقه زد سر زلفش ب گِرد ماما در میان حلقه گرفتار امدیم

از بهر خاطر دل مختار مصطفیروزی دو سه که عاقل و هشیار آمدیم

کاری بغیر عشق نداریم در جهانعشق است کار ما و بدین کار آمدیم

بودیم یکوجود ولیکن که ظهوربسیار در مظاهر بسیار آمدیم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از یار مغربی سخنی در ازل شنیدما جمله زان حدیث بگفتار آمدیم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love