گنج های بینهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران

جان من از عالم نام و نشان آمد برونبی نشان شد تا درآمد در جهان بی کران

تا کی آمد در حزاب آباد دل کنجی بدیدتا خراب آباد دل شد سربسر معموراران

چونکه شهرستان دل معمور شد در هر نفسکاروان ها گردد از حق سوی شهرستان روان

دل نبرده هیچ رنجی برسر گنجی رسیدآمدش تا که بدست از غیب کنجی بیکران

در شب تاریک در زمین دل فرود آمد ز چرختا زمین را بگذرانید از هزاران آسمان

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا تجلی کرد مهر مشرقی در مغربیمغربی را جمله ذرات عالم شد نهان

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love