تا تو اندر مراتب عددیگه دهی و گه هزار و گاه صدی

لب را قشر و قشر را لبیجسم‌را روح و روح را جسدی

نیستی هیچ خالی از کثرتتا درین معرض و درین صددی

گاه ابری و گاه بارانیگاه بحری و گه برآن زبدی

بلبل نوبهار بستانیگلرخ و ماه روی و سرو قدی

خوبی روی هر پریروییزیب و هر زلف و خط و خال و خدی

بحقیقت ترا جهان ولد استگرچه او را ت این زمان ولدی

گرچه در اسم و نعت بسیاریلیک در ذات واحد احدی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. پیش از این بود مغربی ازلیمدتی شد که گشته ابدی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love